Hans lag 7 weken op de Intensive Care door sepsis als gevolg van een alvleesklierontsteking

Sepsis en daarna stelt u graag voor aan Hans woonachtig te Pernis. Hij is partner van Jacqueline en vader van Jesse en Eunice. In 2020 kreeg hij sepsis, veroorzaakt door een alvleesklierontsteking. Hieronder staan zijn ervaringen beschreven. Hij lag lange tijd op de Intensive Care. Dat had grote impact op hem en zijn gezin. Ook vertelt hij hoe het uitwisselen met lotgenoten hem goed doet.

 

Op 30 december 2020 leek er overdag weinig aan de hand te zijn. Hans genoot van zijn schoolvakantie, aangezien hij als conciërge werkzaam is op een basisschool. Na het avondeten veranderde de situatie echter abrupt…..

 

Ziekteverloop van Hans

Hans voelde zich kortademig, maar vermoedde dat dit restklachten waren van corona, aangezien hij en zijn gezin hier onlangs mee te maken hadden gehad. Hij besloot een wandeling te maken in het nabijgelegen park, maar daar verslechterden zijn klachten in een razendsnel tempo. Hans kreeg hevige buikkrampen en begon onderweg te braken. Met moeite wist hij nog thuis te komen. Eenmaal thuis vroeg hij zijn vrouw om de huisartsenpost te bellen. Er werd besloten een ambulance te sturen, maar deze nam hem in eerste instantie niet direct mee. Later werd opnieuw contact opgenomen met de huisartsenpost, waarna Hans alsnog werd opgenomen in het ziekenhuis. In het ziekenhuis werd vastgesteld dat Hans een ernstige alvleesklierontsteking had. Zijn situatie verslechterde snel en leidde tot een septische shock met verstrekkende gevolgen. Hans lag 32 dagen aan de beademing, verbleef 49 dagen op de intensive care en nog eens 41 dagen op de verpleegafdeling. In de periode daarna volgden zes heropnames, waarbij diverse operaties noodzakelijk waren, en zelfs nogmaals een opname op de intensive care van 3 dagen en 11 dagen op de verpleegafdeling.

 

Wat de grootste impact had

De grootste impact van deze periode op Hans was het overweldigende, levensbedreigende gevoel en het volledige verlies van regie over het eigen lichaam. Niets was meer zoals het ooit was; Hans kon helemaal niets meer en werd volledig afhankelijk van anderen. Het gevoel van hopeloosheid overheerste, omdat alles wat hij had en kon volledig wegviel en hij totaal machteloos was. Alles wat Hans kende en waardeerde, raakte hij kwijt. Dit totale verlies van controle en zelfstandigheid heeft diepe indruk op hem gemaakt en zijn leven voorgoed veranderd.

 

Actuele klachten

Hans heeft veel klachten die zijn dagelijks leven beïnvloeden. Hij is vaak moe en heeft moeite zich te concentreren. Spijsverteringsproblemen maken het lastig om eten te verdragen. Mentaal heeft hij last van posttraumatische stress en licht chronische depressie. Hierdoor moet hij dagelijks omgaan met zowel lichamelijke als psychische uitdagingen.

 

Verwachtingen en hoop voor de toekomst

Hans stelt zijn verwachtingen bewust laag, om teleurstellingen te vermijden, wat voortkomt uit zijn eerdere ervaringen. Voor Hans draait het vooral om het contact met lotgenoten: het uitwisselen en horen van verhalen biedt hem steun, herkenning en waardevolle praktische inzichten die passen bij zijn huidige situatie. Juist die onderlinge uitwisseling ziet hij als het meest waardevolle onderdeel.

 

Hans, opgetekend: maart 2026

 

 

 

juli 13, 2026
sepsisen1
Behandeling, Diagnose, familie, Gevolgen, Herstel, concentratieproblemen, critical illness acquired weakness, depressieve klachten, familie, IC-nazorg, intensive care, lotgenotencontact, naasten, neurocognitieve klachten, Post Intensive Care Syndroom, PTSS, spijsverteringsklachten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *